Ali Cengizkan Şiirleri

**Renklerin Dansı** · 30.09.11, 00:44

Hayat Bahçesi

Bahçe tarumar. Ama gözler önüne serilen
Görüntünün sesi mi olmalı sözler? Serçe
Cıvıltıları, çan sesleri, at pislikleri,
Rüzgârın kuru yapraklarda bıraktığı
Hışırtı yapışıyor sanki yirmi yıldır
Kullanılmayan bahçeye, babanın ölümüyle.
Toplumsal arkeoloji mi ırgalayan beni
Tahrik eden, edilen bir leş kargası gibi?
Meraklıyım. Budanmamış güller çılgın
Palmiyelerin kuru dallarının altında,
Kendiliğinden ölen çiçekleri toplanmamış
Zakkumun. Gübre ve çürüyüş. Tohumdaki ev
Kale gibi gözlüyor şimdiki ve geçmişteki
Yaşantıyı: Kız ve erkek çocuklar burada
Denge buldular nilüfer yapraklarında, çember
Çevirmişti büyükler havuzda, sonra fırladı
Resimden haylaz damat ve gelinler. Ama
Onlar bir kez kapıdan girdiler mi
İçeri, gözleri parlardı babanın, ayrıldılar mı
Bir kaptan bakışını giyer, şapkasını geçirir
Sözüne, kimse evde durmak istemezdi
Tanışmamak için gözü dönmüş yalnızlıkla.
Oysa ölümün görevi ne, gelir padişah
Tekillik. Tek, sonra birden aynı
Merdiven basamakları, aynı işçilik, aynı
Anlamı bulunca evin biçeminde, dünya
Ne kadar acı dolu, herkesin kendi
Kefesine uygun dağılan. Acı aynı,
Zevk de, ama kefen ne kadar geniş
İşe, ağırlığın ne kadar fazla ise
O kadar götürüyorsun işte öteye...

Kaynak: Kavram Karmaşa - Aralık 1997

Ali Cengizkan

**Renklerin Dansı** · 30.09.11, 00:44

Haydarpaşa Burası

Kaç kere yanaştın bu minyatür iskeleye
Kaç kere bağlandın ve çözüldün, saçlarınla
Kaç kere lastiklerin ezildi, palamarın koptu
Kaç kere düdük çaldın, bir çocuk istedi diye
Kaç kere öptün o kızı, dudağının üstünden
Kaç kere sarıydı içerisi, sıcak ve rahat
Kaç kere çarptı yüzüne o tuzlu yağmur
Kaç kere yanaştın, eli yanağında sandın
Kaç kere sarsıldın, bir karanfil elinde.

Kaç kere yaşadın, duydun ve eskidin
Kaç kere merdivenlerden indin, Glasgow 1859.

İskeledeyim; atlarken gördüm yeşil denizi
Her yan yeşil, yine de kimlik denetimi...

Kaynak: Varlık Dergisi - Temmuz 1983

Ali Cengizkan

**Renklerin Dansı** · 30.09.11, 00:45

İan Anderson İçin Prelüd

Bir aşkı şiddetlendirmek olabilir mi
Bir sesi, bir bakışı, bir sarılışı
Ayaklarımız yerdeyken ama, suda
Ya da salda gidiyoruz ırmak ağzına
Ağız dediysek o da bir çağrışım, içinde
Hurma kokusu bir dil taşıyan, gökdil
Gözlerinin renginde bulutlar gibi
Durmadan yer değiştiren, ama yürek
Bulur ya diğer yüreğin atışını, hızla
Kırk yıl, kırk yıl sonra döndüğünde
Çocukluğunun kentine, ayak nasıl
Bulursa kendi yolunu, kuru dere yatakları
Yasemin kokusuyla bulayıp alnını, aynı
Rengin peşine takılırsa, keşfedememişti
O an'a kadar onun o olduğunu, güzelleme
Varlığını kaldırsın yataktan, sabah
Serinliğinde ıslak verandada, çıplak
Bedenden taşan ısıyı emdirsin taşlara,
Tiz ve ince bir anı gibi akıyorsa da yaşam
Neden peşinden gideriz adımlarımızın
İzlerimizin, bizi önümüzde takip eden?

Önümüzde takip eder adımlarımız bizi
Flütünün ezgisi gibi ve çaldığında kavallı
Ne zor, ne zor büyüsünden kurtulmak
Bir aşkın, bir aşkın, bir aşkı anar gibi
Pespeşe taşlar, dokunuşlar, oynak bir kızın
Topuğu kaldırıma basan, tozlu, sevgili
Geceleri göğsümüzde seken, göğüsleri
Basma entari altında iki tomur, baharat
Küpesi gibi zümrüt gözleri, çıplak
Bedenimize dikilir, kuru otlar arasında kendi
Aranışını gerçekleştirir, inşaat tahtası oyun
Dansederken, kendi parçalarını tutacak çiviyle
Anılarını pekiştiren, anıların ve acıların çivisi
Şimdi senin ezgin nasıl da iyileştirir
Yarayı, bazen takılıp ardına imamla rahibin
Kendi çarmıhını taşıyan bir mesen: Ey
Halk, siz dilencilerim Koparıp parçalarımı
Ruhumdan, sadakamı sunuyorum size, işte
Sizi öldürecek küçük ezgi, minik nota, arsız
Motifi tüm bir yaşam bestesinin: Aşk

Kaynak: Varlık Dergisi - Ağustos 1998

Ali Cengizkan

**Renklerin Dansı** · 30.09.11, 00:45

Solfasol Otobüsü

Haydi gel, bir kere daha deniyelim,
Mutluluk hakkını kaptırma başkasına.
Solfasol otobüsüne binelim sıkışıktır,
Yakın olmanı istiyorum bana,
Asu gel, bir kere daha deniyelim.

Bu otobüs en kalabalık, en coşkunu,
Yollarda hemen her gün kaza,
Ama olsun, biz yine ona binelim.
Şöyle geç, hem biraz daha sokul,
Duymak isterim o kızoğlan kokunu.

Senin ellerin ne küçükmüş ki,
Tuttuğun bir ölü gövde olmasın.
Derin nefes al, geleceği düşün.
Bilincini sık, yaşlar dolmasın,
Senin gözlerin ne büyükmüş ki.

Asu gel, bir kere daha deniyelim.
Asu gel, solfasol otobüsüne binelim...

Ali Cengizkan

**Renklerin Dansı** · 30.09.11, 00:45

Taş da Çürür

Böyle dedi kaya mezarını temizleyen Rüstem Usta.

Taş da çürür.

İncir kokuşlu dar sokakları aştınsa, görmüşsündür
Kıyıda, küçük bir çocuk taş atıyor suya

Taş da çürür.

Eğil biraz, paslanmış kıyı babasına tutunarak sark
Suyla rıhtımın birleştiği yerlere bak

Taş da çürür.

Kumsalda, çam tahtasını astarlıyor sandalcı baba
Çocuk büyümüş; yüzmeyi biliyor, denizle oynamasını da
Yüreğim çürümez; gözyaşları işlemez, kurşunlarınız da

Taş çürüsün...

Ali Cengizkan

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı Ali Cengizkan Şiirleri	Konudaki Cevap Sayısı 6
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 2020

30.09.11, 00:44	#1
Kullanıcı Profili Renklerin Dansı S.Moderators Tualim.NetRenklerin Dansı Kullanıcı Bilgileri Üyelik tarihi: May 2009 Üye No: 27 Mesajlar: 3.656 Konular: 2075	Hayat Bahçesi Hayat Bahçesi Bahçe tarumar. Ama gözler önüne serilen Görüntünün sesi mi olmalı sözler? Serçe Cıvıltıları, çan sesleri, at pislikleri, Rüzgârın kuru yapraklarda bıraktığı Hışırtı yapışıyor sanki yirmi yıldır Kullanılmayan bahçeye, babanın ölümüyle. Toplumsal arkeoloji mi ırgalayan beni Tahrik eden, edilen bir leş kargası gibi? Meraklıyım. Budanmamış güller çılgın Palmiyelerin kuru dallarının altında, Kendiliğinden ölen çiçekleri toplanmamış Zakkumun. Gübre ve çürüyüş. Tohumdaki ev Kale gibi gözlüyor şimdiki ve geçmişteki Yaşantıyı: Kız ve erkek çocuklar burada Denge buldular nilüfer yapraklarında, çember Çevirmişti büyükler havuzda, sonra fırladı Resimden haylaz damat ve gelinler. Ama Onlar bir kez kapıdan girdiler mi İçeri, gözleri parlardı babanın, ayrıldılar mı Bir kaptan bakışını giyer, şapkasını geçirir Sözüne, kimse evde durmak istemezdi Tanışmamak için gözü dönmüş yalnızlıkla. Oysa ölümün görevi ne, gelir padişah Tekillik. Tek, sonra birden aynı Merdiven basamakları, aynı işçilik, aynı Anlamı bulunca evin biçeminde, dünya Ne kadar acı dolu, herkesin kendi Kefesine uygun dağılan. Acı aynı, Zevk de, ama kefen ne kadar geniş İşe, ağırlığın ne kadar fazla ise O kadar götürüyorsun işte öteye... Kaynak: Kavram Karmaşa - Aralık 1997 Ali Cengizkan

30.09.11, 00:44	#2
Kullanıcı Profili Renklerin Dansı S.Moderators Tualim.NetRenklerin Dansı Kullanıcı Bilgileri Üyelik tarihi: May 2009 Üye No: 27 Mesajlar: 3.656 Konular: 2075	Haydarpaşa Burası Haydarpaşa Burası Kaç kere yanaştın bu minyatür iskeleye Kaç kere bağlandın ve çözüldün, saçlarınla Kaç kere lastiklerin ezildi, palamarın koptu Kaç kere düdük çaldın, bir çocuk istedi diye Kaç kere öptün o kızı, dudağının üstünden Kaç kere sarıydı içerisi, sıcak ve rahat Kaç kere çarptı yüzüne o tuzlu yağmur Kaç kere yanaştın, eli yanağında sandın Kaç kere sarsıldın, bir karanfil elinde. Kaç kere yaşadın, duydun ve eskidin Kaç kere merdivenlerden indin, Glasgow 1859. İskeledeyim; atlarken gördüm yeşil denizi Her yan yeşil, yine de kimlik denetimi... Kaynak: Varlık Dergisi - Temmuz 1983 Ali Cengizkan

30.09.11, 00:45	#3
Kullanıcı Profili Renklerin Dansı S.Moderators Tualim.NetRenklerin Dansı Kullanıcı Bilgileri Üyelik tarihi: May 2009 Üye No: 27 Mesajlar: 3.656 Konular: 2075	İan Anderson İçin Prelüd İan Anderson İçin Prelüd Bir aşkı şiddetlendirmek olabilir mi Bir sesi, bir bakışı, bir sarılışı Ayaklarımız yerdeyken ama, suda Ya da salda gidiyoruz ırmak ağzına Ağız dediysek o da bir çağrışım, içinde Hurma kokusu bir dil taşıyan, gökdil Gözlerinin renginde bulutlar gibi Durmadan yer değiştiren, ama yürek Bulur ya diğer yüreğin atışını, hızla Kırk yıl, kırk yıl sonra döndüğünde Çocukluğunun kentine, ayak nasıl Bulursa kendi yolunu, kuru dere yatakları Yasemin kokusuyla bulayıp alnını, aynı Rengin peşine takılırsa, keşfedememişti O an'a kadar onun o olduğunu, güzelleme Varlığını kaldırsın yataktan, sabah Serinliğinde ıslak verandada, çıplak Bedenden taşan ısıyı emdirsin taşlara, Tiz ve ince bir anı gibi akıyorsa da yaşam Neden peşinden gideriz adımlarımızın İzlerimizin, bizi önümüzde takip eden? Önümüzde takip eder adımlarımız bizi Flütünün ezgisi gibi ve çaldığında kavallı Ne zor, ne zor büyüsünden kurtulmak Bir aşkın, bir aşkın, bir aşkı anar gibi Pespeşe taşlar, dokunuşlar, oynak bir kızın Topuğu kaldırıma basan, tozlu, sevgili Geceleri göğsümüzde seken, göğüsleri Basma entari altında iki tomur, baharat Küpesi gibi zümrüt gözleri, çıplak Bedenimize dikilir, kuru otlar arasında kendi Aranışını gerçekleştirir, inşaat tahtası oyun Dansederken, kendi parçalarını tutacak çiviyle Anılarını pekiştiren, anıların ve acıların çivisi Şimdi senin ezgin nasıl da iyileştirir Yarayı, bazen takılıp ardına imamla rahibin Kendi çarmıhını taşıyan bir mesen: Ey Halk, siz dilencilerim Koparıp parçalarımı Ruhumdan, sadakamı sunuyorum size, işte Sizi öldürecek küçük ezgi, minik nota, arsız Motifi tüm bir yaşam bestesinin: Aşk Kaynak: Varlık Dergisi - Ağustos 1998 Ali Cengizkan

30.09.11, 00:45	#4
Kullanıcı Profili Renklerin Dansı S.Moderators Tualim.NetRenklerin Dansı Kullanıcı Bilgileri Üyelik tarihi: May 2009 Üye No: 27 Mesajlar: 3.656 Konular: 2075	Solfasol Otobüsü Solfasol Otobüsü Haydi gel, bir kere daha deniyelim, Mutluluk hakkını kaptırma başkasına. Solfasol otobüsüne binelim sıkışıktır, Yakın olmanı istiyorum bana, Asu gel, bir kere daha deniyelim. Bu otobüs en kalabalık, en coşkunu, Yollarda hemen her gün kaza, Ama olsun, biz yine ona binelim. Şöyle geç, hem biraz daha sokul, Duymak isterim o kızoğlan kokunu. Senin ellerin ne küçükmüş ki, Tuttuğun bir ölü gövde olmasın. Derin nefes al, geleceği düşün. Bilincini sık, yaşlar dolmasın, Senin gözlerin ne büyükmüş ki. Asu gel, bir kere daha deniyelim. Asu gel, solfasol otobüsüne binelim... Ali Cengizkan

30.09.11, 00:45	#5
Kullanıcı Profili Renklerin Dansı S.Moderators Tualim.NetRenklerin Dansı Kullanıcı Bilgileri Üyelik tarihi: May 2009 Üye No: 27 Mesajlar: 3.656 Konular: 2075	Taş da Çürür Taş da Çürür Böyle dedi kaya mezarını temizleyen Rüstem Usta. Taş da çürür. İncir kokuşlu dar sokakları aştınsa, görmüşsündür Kıyıda, küçük bir çocuk taş atıyor suya Taş da çürür. Eğil biraz, paslanmış kıyı babasına tutunarak sark Suyla rıhtımın birleştiği yerlere bak Taş da çürür. Kumsalda, çam tahtasını astarlıyor sandalcı baba Çocuk büyümüş; yüzmeyi biliyor, denizle oynamasını da Yüreğim çürümez; gözyaşları işlemez, kurşunlarınız da Taş çürüsün... Ali Cengizkan __________________ TUALİ*M.NET*

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal gösterime geğ Hybrid-Şeklinde Ağaç şeklinde gösterime geç